Basit yaşayan insanların ciddi anlamda özgür olduğunu düşünüyorum.Gösterişten uzak bir hayat bana hep özgürlüğü çağrıştırıyor. Bağımlı olmanın tam tersi, huzur.
Hayatta her şeyin anlamlı ya da anlamsız bir şekilde yeri var ve bunlar birbirini muazzam bir şekilde tamamlıyor.
Hep bir döngü olaylar birbirini farklı görünümler altında tekrar ediyor.
Gerçekten özüne dönen mutluluğu manevi ve ya basit şeylerde arayan ve kendiyle uğraşan(!)lar ve öteki tarafta maddeye düşkün imkanlarını güzelleştiren, itibarını sisirmek icin elinden geleni yapan, parayı hayatının merkezine alan nasıl olursa olsun da olsuncular.. Ilk secenekteki insanlarin kendini tanimasi ve kendi icin mutlu olmasi ikinci secenekte ise kendiyle ilgilenmeyen ve baskalarunın memnuniyetini önemsemekten oteye gidemeyen insanlar... Bu döngü sanıyorum yüzyıllardir var ve olmaya da devam edecek.Hayattaki en önemli döngülerden..Mevsimler gibi hep bi döngü.Gecenin sabaha dönmesi gibi.Sabrin sonunda gelen güzel şeyler gibi bu döngüler hayatımızda periyotlar halinde farkli yer farklı kişi ve olaylarla devam ediyor. Bazen anlam katıyor bazen anlamsızlık ama hayatımızı tamamlıyor, bakmasını bilirsen.
Biz sadece ne tarafta olacağımızı seçiyoruz.Seçimler...
En yegane seçimler kişiliğin için üst üste koyacağın taşlarla başlıyor.Evet olmak istediğin insansın ya da rastgele bir hayat.. Olak istediğin insan olmaya baslayinca hersey daha kolaylasir gibi geliyor.En önemlisi huzurla oh be diyorsun. Tam tersini düşününce kendini bilmeden, tanımadan, karakterini sağlamlastirmadan aldığın kararlar sana huzursuzluktan başka bir şey olmuyor .Huzursuzluk anlamsız bir şey gibi farkındalığı devreye sokuyor, anlamsızlık bir nevi anlamı tamamladı. Eksikliklerimizin güçlü yanlarımızı ortaya çıkarması gibi.
Farkındalık potansiyeli en zirvede dünyaya gelmiyoruz elbette çünkü o da tamamlanmayı bekliyor düşününce. Kendini tanıdıkça,hayatı insanlari gözlemledikce iraden bunlara müsaade ettikçe en onemlisi egolarin azaldikca farkindalikların artıyor. Bu noktada isteklerimizi ve seçimlerimizi iyi düşünmek gerekiyor. Nerede kendimle çelisiyorum atladığım sey ne beni huzursuz eden şeyin asıl nedeni ne?.Asıl..??
Dürüstlük ve samimiyet de giriyor devreye hep mi tamamlanma bir sonu olmayan?Zengin olan insanin hep daha cok para istemesine benziyor teknik olarak fakat özünde cok ayri.
Düşünceler derinleştikce hayat basitleşiyor ve huzur geliyor, düşünceler basitlestikce hayat derinleşiyor huzursuzluk artıyor. Bu döngüde sürekli kendini tekrar ederek tamamlanma sağlanıyor. Sonuçta hayatta sonsuza kadar yaşamayacağız ne için yaşadığımız öteki taraf için tamamlayıcı.
Hayata değer/manevi bir doyum kattığı için bir şeyleri yapmaya devam etmek huzurlu bir döngüyü sağlıyor her ne yaşarsan yaşa ayağa kalkmak kolaylaşıyor. Daha çok para daha çok itibar istediğin için bir şeyler yapmak kısa vadede bir tatminlik verse de sonucunda yere çakıldığın zaman huzursuzluğun daha çok arttığını görmezden gelmemek gerekir.
Neyi neden yaptığını bilmek ya da bilmemek seçimlerinin farkında olmak ya da umursamamak hepsi seni oluşturuyor, kendine iyi bak :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder